Archiwa kategorii: Na imprezę

Spring roll czyli świeża sajgonka bez smażenia

Sajgonki są smaczne, co drugą wizytę w restauracji azjatyckiej czuję nieodpartą siłę by je zamówić. Niestety w większości smakują one tak samo czyli albo wszyscy mają ten sam przepis lub wszyscy kupują tego samego „gotowca” z jakiejś hurtowni. Gdy znajdzie się jakaś inna zawsze staram się ująć to w recenzji restauracji na Zomato. Spring roll to taka sajgonka przez wrzuceniem do frytury. Zawiera gotowy farsz zrobiony z makaronu, warzyw i czasem mięsa zawinięty w papier ryżowy ale nie smażone. Znacznie zdrowsze niż sajgonka ale nie każdy lubi smak papieru ryżowego tak samo jak nie każdy lubi smak nori z sushi.

Składniki na aromatyczny farsz do spring roll

Farsz ten jest moim autorskim pomysłem, prawdopodobnie w azji robi się to zupełnie inaczej. Ze zdjęć kuchni wietnamskiej widziałem że Wietnamczycy zawijają większe kawałki warzyw i ogólnie jest to bardziej kolorowe. Ja stawiam na smak więc stosuje drobniej pokrojone warzywa i zioła.

Co tu mamy?

  • dwie zupki chińskiej, pokruszone w opakowaniu, saszetka z olejem palmowym do śmietnika
  • tajska bazylija, trochę anyżkowata ale pardzo intensywna
  • drobno poziekana cebula, marchewka, serer naciowy i czerowna papryka
  • kiełki fasoli mung
  • kapusta pekińska (drobno pokrojona)

To taki podstawowy wegeteriański farsz. Zupki zalewam 3/4 ilością zalecanej wody by nie były wodniste a wręcz suche. Doprawiam tylko suchym wkładem i olejem sezamowym, dokładany olej palmowy z aromatami wyrzucam, jest niezdrowy i zbyteczny. Swieże warzywa jeszcze puszczą soki i makaron musi je wchłonąć by nic nie ciekło. Wszystko mieszamy razem gdy makaron przestygnie. Czasem dodaje skórkę z limonki i świeży tarty imbir.

Papier ryżowy dostaniemy prawie w każdym markecie, dobrze jest upewnić się że nie ma w opakowaniu luźnych lub połamanych kawałków. Znacznie taniej jest kupować w azjatyckich sklepach lub na bazarkach chińskich, tam dostaniemy znacznie większą paczkę z lepszej jakości papierem. Czasem te popularne z marketu są za bardzo gumowe. Z doświadczenia ludzie nie lubią tej gumowej faktury. Mi ona nawet odpowiada.

3 rodzaje spring roll, podstawowe, z kurczakiem i z ostrą papryką i marynowanym imbirem.

Zawijamy jak burrito czy kebaba. Porcja farszu na dolną część ryżowego kółka. Zawijamy dolną krawędź na farsz, składamy boki i zwijamy wszystko do przodu zamykając całość.

Papier jest sztywny i łatwo się łamie. Trzeba ostrożnie namoczyć go wodą i poczekać aż zmięknie, jak będzie plastyczny możemy zawijać, dobrze jest zawijać na gładkiej powierzchni która nie wsiąka wodę np. drewniana deska. Sprawia to że deska wyciąga wodę z papieru i papier przylega do deski mimo że jest miękki, może się wtedy rozerwać w czasie zawijania.

Sos do maczania spring roll jest prosty i zawiera od 2 do 5 składników, podstawą jest sos chilli słodko-kwaśny i sos sojowy w proporcjach 4-1. Sos sojowy jest bardzo słony i doskonale uzupełnia świeże warzywa i papier ryżowy, sos chilli nadaje słodycz. Dla prawdziwej ostrości lubię dodawać z łyżeczkę sosy siracha (czerwona nakrętka) sok z cytryny lub limonki oraz kontrowersyjny sos rybny który nie wszyscy lubią.

Pizza chilli con carne z miodowym boczkiem

W czasach gdy wszyscy chcą robić dania fit, lean, wege, light i oh! tak super zdrowe, to jako wywrotowiec świata wychodzę im na przeciw i kontruje to wszystko moją pizzą z chilli con carne i podwójną ilością sera uwieńczone plecionką z boczku peklowanym w miodzie. Palce lizać wierzcie mi. Nie dla wegetarian czy anty glutenowców. (jeden gryz tej doskonałości pewnie na stałe wyleczył by nawet najbardziej zatwardziałego wegetarianina)

Przed upieczeniem, boczek już wygląda dobrze

Pomysł zrodził się gdy zrobiłem garnek dobrego chilli con carne by umilić oglądanie meczu kolegom(bez jedzenia i piwa piłka nożna była by nudna jak golf). Samo chilli con carne jest bardzo dobre. Kto nie lubi mielonej wołowiny w pomidorowo-paprykowym sosie z fasolą, papryką, cebulą i wędzoną papryką, no więc jak tu ulepszyć coś takiego? Oczywiście że pizzą, pizza zawsze jest dobra(bo ma ser). Więc robimy blat pizzowy, smarujemy dużo chilli con carne, do smaku 200g pepperoni, mieszanka serów tartych i dwie kulki mozzarelli pokrojone w plastry. Wykończenie na górze to opakowanie boczku peklowanego w miodzie który kupiłem na tygodniu amerykańskim w Lidlu. Zwykły boczek pewnie też by to się sprawdził, tyle że ten był już dobrze pokrojony w konkretne plastry.

Upieczona pizza z chilli con carne i miodowym boczkiem

Piekarnik nagrzany do 260 stopni C. dolna i górna grzałka. 15min pieczenia by otrzymać prezentowany na zdjęciu twój. Boczkowy, tłuściutki z serem ciągnącym się jak na reklamach pizzy hut. Nic dziwnego że po zjedzeniu połowy tej pizzy we 4 osoby wszyscy byli pełni a butelka burbonu pusta.

Przepis na chilli con carne jest w podpowiedziach. Oryginalnie powinna być tam mielona wołowina, cebula, papryka, pomidory/przecier pomidorowy, wędzona papryka w proszku, proszkowane chilli, czosnek i kumin. Potem można jeszcze dać fasolę, kukurydzę, seler naciowy, ostre papryczki i co dusza zapragnie. Chodzi o dobry gęsty mięsny sos, na pewno ma być pikantne a najlepiej ostre.

Przepis na ciasto na pizze jest banalny:

  • 0.5kg mąki uniwersalnej
  • 1/4 kostki drożdży
  • łyżeczka cukru
  • łyżeczka soli
  • szklanka wody

Sól, cukier, drożdże rozpuszczamy w wodzie. Dodajemy do przesianej mąki w wysokim naczyniu, mieszamy aż uzyskamy sprężystą kulkę ciasta które rozciągamy/wałkujemy na placek. Pozwolimy wyrosnąć przez 30min w cieple i można układać składniki.

Tu mamy grubo krojone pieczarki, pepperoni, sos pomidorowy, chilli con carne, 200g tartego sera, 2 kulki mozzarelli i boczek. Jak bym miał jalapeno to jeszcze było by jalapeno. Ale możecie dać jeszcze więcej, jest pizza quattro fromaggi to można zrobić quatro carni. Szalejcie!

…i smacznego!

Falafel w domu, palce lizać

Falafel w domu

Nie jestem weganem, ale zawsze smakował mi dobry falafel i tu jest problem, nie można znaleźć dobrego falafela, który nie wyczyści mojego portfela. Serwowane w większości kebabów smakują jak głęboko smażona bawełna zmieszana z 2-tygodniowym przewodnikiem telewizyjnym, a modne hipsterskie knajpki, które serwują posiłki z hummusem i falafelem chcą rękę i nogę za garść przetworzonej cieciorki. Nie będę przepłacać za cieciorkę i pietruszkę na głębokim oleju facetowi który nawet nie potrafi się golić i nosi damskie spodnie. Więc poczytałem kilka przepisów i wymyśliłem własną wersję. Zaufaj mi, ten falafel jest niesamowity.

Co potrzebujesz?

2 szklanki suszonej cieciorki (nie używaj puszkowej, to jest dobre na hummus)
1 duża cebula
4 ząbki czosnku (dodać więcej, jeśli lubisz czosnek)
Około pół szklanki posiekanej świeżej pietruszki
Około pół szklanki posiekanej świeżej kolendry
łyżeczka kuminu
łyżeczka mielonej kolendry
łyżeczka pieprzu
łyżeczka z ostrej papryki lub cayenne
2 – 3 łyżki stołowe mąki
1 jajko
sól dla smaku
Musisz moczyć cieciorkę przez 12-24 godziny w wodzie, będą pęcznieć i podwoją objętość, więc użyj większego pojemnika niż pierwotnie wymagany.

Kiedy napęcznieją, musisz z miksować je w malakserze. Miksuj pulsacyjnie, nie miel ich na miazgę, raczej chcesz, aby wynik końcowy był luźnymi wiórami lub drobnymi kawałkami. Więc lekko pulsuj, często mieszaj. Zrzucić wszystko do miski. Następnie weź wszystkie pozostałe składniki, z wyjątkiem mąki i wymieszaj w malakserze na drobną pastę, dodaj ją do cieciorki i wymieszaj aż uzyskasz jednolitą masę. Jeśli będzie zbyt mokra, aby utrzymać kształt, dodaj mąkę, aby ją zagęścić.

Pozostaje tylko głębokie smażenie. Użyj słonecznikowego lub oleju rzepakowego nie smaż na oliwie z oliwek lub używaj nowego i modnego oleju kokosowego, który jest świństwem. Falafele potrzebują około 5 min głębokiego smażenia. Używałem łyżki do lodów, aby utworzyć połowę piłki, spłaszczyć ją lekko palcem i delikatnie opuścić do wrzącego oleju. Dobrze mieć kilka zrobionych z wyprzedzeniem, więc wszystkie włoży się razem w tym samym czasie.

Wyjąć, ułożyć je na papierowym ręczniku, aby pozbyć się nadmiaru oleju. I jemy! Chrupka skorupka i aromatyczny miękki parujący środek, palce lizać. Smakują mi z lekkim sosem na bazie jogurtu i koperku oraz trochę sambal oelek dla tego pikantnego kopa.

Obwarzanek pizzowy kolejna wariacja

Oto kolejna pizzowa wariacja. Tym razem to wielki obwarzanek zrobiony z zwiniętego rulona pizzowego. Rulon aka stromboli był już robiony wcześniej ale by go zawinąć dookoła jakiegoś żaroodpornego naczynia (tu stalowej miseczki) przesmarować hojną ilością masła czosnkowego i zamknięciu obręczą od foremki do biszkoptów z zewnątrz to jeszcze nie było robione.

Obważanek pizzowy z masłem czosnkowym

W środku mamy pepperoni, podsmażany boczek, zielone oliwki, mozzarellę, białą cebulę, jalapeno i gęsty sos pomidorowy.

Masło czosnkowe własnej roboty: zadziwiające jest że przeciętna kostka zwykłego masła ekstra 200g kosztuje jakieś 4-5zł natomiast kosteczka 100g masła czosnkowego kosztuje 5-8zł. Więc bierzemy 3 ząbki czosnku, wyciskamy przez praskę, na patelni rozpuszczamy 75-100g masła, wrzucamy czosnek, solimy (opcjonalne) i na bardzo małym ogniu trzymamy przez 10min, nie chodzi by usmażyć czosnek tylko by puścił aromat do tłuszczu, a to się dzieje w średniej temperaturze 60 – 80 stopni C.

Sos to słoiczek 250ml koncentratu pomidorowego, z 3 ząbkami czosnku przeciśnięte przez praskę, suszone zioła prowansalskie, oregano i bazylia oraz chilli. Wszystko zmiksowane w mini blenderze z 150ml białego wina i łyżką aromatyzowanej oliwy z oliwek.

Rullon pizzowy w przekroju

Po zwinięciu i zamknięciu rulonu, odstawiamy go na 20 – 30min w jakiejś ciepłe miejsce by wyrósł a potem wkładamy na 40min do rozgrzanego do 250 stopni C. piekarnika. Z uwagi na masło czosnkowe, obręcz która trzyma obwarzanek z zewnątrz nie powinna przykleić się do ciasta i zapiec, tylko upiec się na chrupką acz tłuściutką skorupę sztywno trzymającą cały wypiek. Taka pizza hut pizza, w wysokiej foremce z dużą ilością tłuszczu, ale jaka smaczna.

Rozrysowałem szybką instrukcję jak to zrobiłem jeśli moje zdolności literackie nie wystarczyły:

Instrukcja jak zrobić obwarzanek pizzowy

Powodzenia i smacznego!

 

 

 

Pizza z przepisu w książce kucharskiej z 1987

Pizza z 1987r.

Pizza z przepisu w książce kucharskiej z 1987

Pizza z przepisu w książce kucharskiej z 1987r.

Ostatnio robiąc porządki w książkach kucharskich mojej śp. babci trafiłem na taki „Blast from the past” a mianowicie książkę pt. „Potrawy mało znane z…” autorstwa Anny Czerni z 1987r. W 1987r. ledwo zaczynałem podstawówkę, głównie znane mi potrawy to była pomidorowa, ogórkowa, kotlet mielony z kartoflami i placki ziemniaczane, czasem jak mama chciała zaszaleć to gotowała gulasz wołowy, pod koniec wrzucała tam koncentrat pomidorowy i suszone oregano, gotowała  makaron i nazywała to spaghetti. Nic dziwnego że opisane w tej książce potrawy mogą się wydawać egzotyczne, pierwszy rozdział poświęcony był pizzy. Co ciekawe połowa z nich nawet nie przewidywała sera jako składnika pizzy, były za to anchois, smażone pomidory i czosnek. Stwierdziłem że trzeba posmakować pizzy z 1987r. Sama książka jest pisana zupełnie inaczej od obecnych, jest to liniowa opowieść o potrawie którą w kolejnych rozdziałach jest bardziej rozbudowywana. Od placka drożdżowego przesmarowanego koncentratem pomidorowym i anchois do uczty owoców morza. Kierowałem się kilkoma przepisami na raz:

Pizza neapolitańska z serem. (placek drożdżowy z pasą pomidorową, serem i smażonymi pomidorami)

Pizza con funghi.(placek drożdżowy z pasą pomidorową, serem i podsmażonymi pieczarkami)

Pizza capricciosa. (placek drożdżowy z pasą pomidorową, serem i fantazją – czyli wszystko z suchą krakowską włącznie)

Do zrobienia ciasta potrzebujemy:

  • 400g mąki
  • 40g drożdży
  • trochę więcej niż pół szklanki wody
  • 2  łyżki oliwy
  • szczypta soli

Tu żadnych nowości(starości?) nie ma. Drożdże rozrabiamy z woda solą i oliwą, wlewamy do mąki i i wyrabiamy aż dostaniemy sprężystą kulkę ciasta. Z tymi dokładnie proporcjami kulka nie była za bardzo sprężysta. Następnie pozwalamy ciastu wyrosnąć przez 2 godziny i rozwałkowujemy ciasto na placek któremu znów dajemy lekko wyrosnąć. Jest zawsze nacisk by koniecznie pamiętać o zrobieniu brzegu by sos nie wyciekł.

Sos:

  • 400g koncentratu pomidorowego
  • 2 łyżki oliwy
  • suszone zioła – bazylia, oregano
  • szczypta soli

Na patelni podgrzewamy oliwę i przesmażamy pastę pomidorową z solą i ziołami. Gdy gotowe smarujemy nią rozwałkowany placek ze zrobionymi brzegami. Przy tej konsystencji nie ma szans by cokolwiek pociekło z pizzy(choć jest wielokrotnie zaznaczane że może).

Do tego podsmażyłem pieczarki pokrojone w grube plasterki na maśle. Na tej samej patelni podsmażyłem plastry świeżego pomidora malinowego. Poukładałem jedno i drugie na blacie pizzy z pastą pomidorową, dodałem klika plasterków salami i poukładałem pocięte w plastry dwie kulki mozzarelli.

Piekłem w piekarniku rozgrzanym do 240 stopni C przez 20 min. Ciasto było lekko twarde przy proporcjach mąki i wody ale ogólnie jak to pizza, smaczna. Te podsmażane pomidory to było coś nowego. Ciekawe czy Włosi tak naprawdę robili taki przepis.

Potrawy Mało Znane z…. Anna Czerni

Kurczak Generała Tso

Kurczak Generała Tso możliwie najlepszy kurczak z kuchni azjatyckiej

Kurczak Generała Tso

Kurczak Generała Tso

Pochodzi z Chin, jest wiele opowieści jak zostało wymyślone ale większość zaprzecza że była to potrawa przygotowana specjalnie dla Tso Tsung-t’ang. Dziś w USA nie ma nic bardziej popularnego w restauracjach z jedzeniem mandaryńskim i chińskim. Jest wszystkim tym co się chce w kurczaku, smażony na głębokim oleju, w panierce, z aromatycznym pikantno-słodkim sosem który oblepia każdy kawałek, niebo w gębie!

Niestety w Polsce danie to nie zyskało na popularności wśród barów azjatyckich, znalazłem go w restauracji o mało azjatyckiej nazwie Regina gdzie był prawie jak ten który jadałem w NYC. Niestety „prawie” to nie to samo co „identycznie” tu kucharz raczej nigdy nie jadł tego „autentycznego z USA” i coś brakowało, plus (a raczej minus) porcja była mała i bez dodatków, za to relatywnie droga ponieważ za bardzo ozdobny 15cm talerzyk kurczaka bez ryżu, surówki czy innego warzywa trzeba zapłacić 19zł. Fascynujące jest jak restauracje które mają się za wyższą klasę niż klasyczny „chińczyk” każą sobie płacić za zwykły gotowany biały ryż i surówkę/warzywa (czasem nawet 10zł) gdzie w takim prostym barze dostanę jedno i drugie plus górę mięsa za 13zł. Składniki do zrobienia 800g tej pyszności kosztowały mnie trochę więcej niż 20zł. Dlatego warto umieć gotować i nie przepłacać.

Oto co trzeba i jak się robi.

Kurczak:

  • 800g kurczaka, najlepiej filety podudzia ale pierś również da radę
  • mąka do panierki
  • jajko lub dwa by lepiej się panierowało
  • jasny sos sojowy
  • olej sezamowy
  • wino ryżowe

Kurczaka kroimy w małe kawałki nie większe niż 5cm i marynujemy w mieszance sosu sojowego, wina ryżowego i oleju sezamowego. Najlepiej przez noc ale jak nam się śpieszy to kilka godzin też wystarczy.

W garnku na frytki lub frytkownicy nagrzewamy olej. W tym czasie wyjmujemy kurczaka, kawałek po kawałku maczamy w rozbełtanym jajku a później mące kompletnie pokrywając każdy kawałek. Smażymy w małych partiach (chyba że macie gastronomiczną frytkownicę) by ładnie się usmażyły na złoty kolor. Wyjmujemy i odkładamy na ręczniki papierowe by lekko wciągnęły nadmiar oleju.

Sos:

  • pół szklanki sosu sojowego
  • pół szklanki octu ryżowego
  • pół szklanki wina ryżowego
  • łyżka cukru
  • łyżka startego imbiru
  • 3 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę
  • chilli (najlepiej świeże ale jak nie mamy to płatki powinny wystarczyć)
  • skrobia ziemniaczana lub kukurydziana 1 łyżeczka

Wszystko z wyjątkiem skrobi wrzucamy do woka i doprowadzamy do wrzenia. Jeśli używacie świeżego chilli, pokrójcie je bardzo bardzo drobno. Próbujemy, powinno być słodkie, ostre, lekko kwaskowe i przesiąknięte imbirem. W odrobinie wina rozrabiamy łyżeczkę skrobi i wlewamy, nasza zupa winno-octowo-sojowa powinna zgęstnieć do konsystencji sosu. Wtedy wrzucamy kurczaka i energicznie nim potrząsamy w woku. Sos ma pokryć każdy kawałeczek kurczaka. Wtedy wykładamy na talerz. Możemy podawać samo jako zakąskę, na ryżu czy ze smażonym makaronem. Dekorować szczypiorkiem i prażonym sezamem. Zapijać dobrym amerykańskim burbonem.

Powodzenia!

Jamaican beef patties

Jamaican beef patties – pikantne bułeczki z Jamajki

Jamaican beef patties

Jamaican beef patties

Beef patty czyli pierożek z kruchego ciasta z pikantnym wołowym farszem nie tylko jest przysmakiem na Jamajce ale również w stanach zjednoczonych gdzie mieszka wielu imigrantów z Jamajki. My mamy nasze pierogi, włosi mają calzone, mieszkańcy Bałkan burek a Jamajczycy swoje beef patties. Bardzo łatwo się je robi doskonale nadają się na imprezę, najlepiej serwować ze szklaneczką jamajskiego ciemnego rumu.

Na ciasto potrzebujemy:

  • 3 szklanki mąki uniwersalnej
  • 4 łyżki stołowe kurkumy
  • 1 łyżeczka soli
  • 2 łyżeczki cukru
  • 3/4 kostki masła lub margaryny
  • 1 jajko
  • 1/2 szklanki wody

Zanim zaczniemy wyrabiać ciasto dobrze jest założyć rękawiczki lateksowe ponieważ taka ilość kurkumy zabarwi wam ręce na kilka dni. Mieszamy na początku suche składniki razem aż będziemy mieli jednolitą masę. Bardzo zimne masło kroimy w drobną kostkę i wrzucamy do suchych składników, rozcieramy wszystko by mieć miskę pełną żółtych mącznych grudek. Następnie mieszamy jajko z wodą powoli dodajemy do grudek i zlepiamy je razem aż uzyskamy jednolitą sprężystą masę. Ilość wody regulujemy sami, jeśli pół szklanki to za mało to dajemy więcej jeśli po wlaniu 1/3 już jest OK to nie dajemy więcej.

Składniki na farsz:

  • 1kg mielonej wołowiny
  • 2 papryczki habanero (oryginalnie scotch bonnet)
  • 1 cebulę drobno posiekaną
  • pęczek szczypiorku
  • 3 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę
  • 2 kostki bulionu wołowego
  • łyżeczka cebuli w proszku
  • 1/2 łyżeczki ziela angielskiego w proszku
  • 1/2 łyżeczki czarnego pieprzu
  • 1/2 łyżeczki suszonego tymianku
  • łyżeczka słodkiej papryki
  • łyżka stołowa koncentratu pomidorowego (czasem jest używany ketchup)
  • 2 łyżki stołowe oleju rzepakowego

Na odpowiednio dużej patelni rozgrzewamy olej, na początku zeszklimy cebulę, następnie dodamy drobno posiekane habanero (jeśli jesteście mięczakami może być świeże chilli, jeśli to jest dla was za ostre, nie profanujcie tej potrawy, pójdźcie do pobliskiego baru mlecznego na pierogi ruskie i pomidorówkę, bo beef patties nie są dla was). Gdy cebula i habanero się podsmażą a w kuchni będzie się unosił przyjemny aromat gazu pieprzowego, dodajemy mięso, smażymy je aż zrobi się brązowe i puści soki, wtedy dodajemy kostki rosołowe, koncentrat pomidorowy i drobno posiekany szczypior.  Redukujemy ogień pod patelnią i powoli mieszamy, na koniec dajemy przyprawy, i jeszcze dusimy przez 10min.

Tak gotowy farsz zostawiamy na lekkie przestudzenie a w międzyczasie rozwałkowujemy ciasto na placki o średnicy 15cm i grubości około pół centymetra. W taki placek wkładamy z 2 łyżki stołowe farszu i zamykamy sklejając brzegi razem, ja ugniotłem je tradycyjnie po polsku widelcem.

Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 220 stopni C. przez 25 minut.

Można jeść na ciepło lub nawet wystudzone. Szybko podgrzewają się w mikrofali, są aromatyczne i kruche a ciasto pozostaje takie samo przez wiele dni. Jedno na przekąskę, dwa na lunch czy trzy na obiad. Palce lizać.

Smacznego.

Mięsny tort na cieście francuskim

Mięsny tort na cieście francuskim

Mięsny tort na cieście francuskim

Na urodziny kolega zamówił u mnie wytrawny tort z mięsem, jak mogłem odmówić? Jako fan mięsa, jedzący je jak dziecko cukierki tylko naturalnym było zrobienie tej pyszności.

Konstrukcja jest prosta, 3 blaty z ciasta francuskiego poprzekładane masą mięsno-serową, wszystko udekorowane serkiem kremowym z rzodkiewką i koperkiem.

Na blaty potrzebujemy 2 rulony ciasta francuskiego, z których używając talerza jako szablonu wycinamy 3 równe koła. Należy je upiec w piekarniku w temp. 240 stopni C przez 20-25min. Wyrosną na nawet 10 cm, będzie trzeba je lekko spłaszczyć po ułożeniu masy.

Do masy potrzebujemy:

  • 3 piersi z kurczaka
  • 2 cebule
  • 2 opakowania serka topionego (po 150g)
  • 100g tartego parmezanu
  • pół łyżeczki majeranku
  • pół łyżeczki lubczyka
  • sól / pieprz
  • łyżka oleju rzepakowego

Piersi z kurczaka przekręcamy przez maszynkę do mielenia mięsa. Lekko obsmażamy na patelni wraz z drobno posiekaną cebulą, solimy i pieprzymy. Redukujemy ogień pod patelnią i wrzucamy dwie kostki serka topionego, ja użyłem smaku ementaler. Gdzie nie jestem fanem serków topionych ponieważ to tłuszcz i emulgatory, to w tym przypadku akurat te emulgatory są mile widziane. Gdy serki się stopią i zaczną sklejać kurczaka, dodajemy parmezan (lub inny twardy dojrzewający ser dla lepszego aromatu). Dodajemy przyprawy i mieszamy aż będziemy mieli kremową serową masę z mięsem.

Wykładamy połowę masy na pierwszy blat, przykrywamy drugim, znów wykładamy resztę masy i przykrywamy trzecim obróconym płaską stroną do góry. Lekko dociskamy aż masa zacznie wychodzić bokami. Przesmarowujemy górę śmietankowym serkiem kremowym. Dekorujemy warzywami.

I gotowe. Z uwagi że to jest tort na zamówienie, miałem go nie robić na ostro (bez sensu!) normalnie dał bym pieprzu cayenne do masy i dla różnorodności na wyłożoną masę poukładał plasterki jalapeno.

Smacznego.

Idealne ciasto na pizze, przypomnienie dla samego siebie

W przeciwieństwie do wielu osób gotuję „na czuja”. Bardzo żadko trzymam się ściśle przepisów, miarek, mililitrów, gram czy innych. Ale są wartości których warto przestrzegać, np proporcje na ciasto na pizze. Doszedłem do takiej złotej proporcji, gdzie jeśli tylko będę się trzymał tych ilości ciasto zawsze wyjdzie doskonale.

Potrzebne są 3 kubki mąki (ok 0.5kg)
Pół kostki świeżych drożdży
2 łyżeczki cukru
1/2 łyżeczki soli
1 kubek letniej wody

W kubku letniej wody rozpuszczamy drożdże, cukier i sól. Czekamy aż zaczną pracować – na powierzchni pojawi się pianka. Wlewamy do odmierzonej wcześniej mąki i mieszamy aż powstanie sprzężysta kulka.

Dalej co zrobicie to wasza sprawa, rozwałkować, rozciągnąć, zostawić by wyrosło zawinąć nim ser czy pepperoni. Ja mogę rozwałkować to ciasto na blat 60cm na 40cm pozwolić mu wyrosnąć i będzie pizza na średnim spodzie.

Stromboli czyli rulon pizzowy

Stromboli pierwsze podejście z kupnym ciastem

Stromboli pierwsze podejście z kupnym ciastem

Chyba Światowy Dzień Pizzy jest doskonałą okazją na opublikowanie tego przepisu.

Dawno temu, gdzieś, kiedyś w słonecznym Bensonhurst, NY, papa Mario kręcił kolejny placek w swojej małej pizzerni. Zmęczony monotonnością płaskiej pizzy stwierdził że zrobi coś nowego i po skomponowaniu doskonałej okrągłej pepperoni, sausage, onions and pappers, XL zwiną wszystko w rulon i wrzucił do pieca. Rezultat został ochrzczony nazwą wyspy na morzu Tyrreńskim gdzie papa Mario się urodził i mieszkał zanim wyemigrował do USA szukając lepszego życia.

Zrobiłem dwie wersje stromboli, pierwsza testowa na kupnym blacie pizzy. Dla początkujących oraz zabieganych jest to dobra opcja. Może nie wyrośnie tak wysoko ale będzie dobre i nie przemoknie sosem ponieważ surowe ciasto do pizzy w rulonie XXL jest przesmarowane warstwą tłuszczu by się nie kleiło za bardzo.

Wystarczy zrobić gęsty sos który nie wypłynie z rolady, tu proponuję:

  • 250g przecieru pomidorowego
  • 2 łyżki oleju rzepakowego
  • 2 łyżki wody
  • 1 łyżeczka bazylji
  • 1 łyżeczka oregano
  • 1 łyżeczka tymianku
  • 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę
  • pół łyżeczki soli
  • pół łyżeczki ostrej papryki (ja użyłem całą łyżeczkę pieprzu cayenne)

Wszystko wymieszać w miseczce odstawić na trochę by się przegryzło (można zrobić dzień wcześniej) i gotowe.

Blat w 3/4 przesmarować przygotowaną pastą zostawiając pasek gołego blatu którym zalepimy rulon. Układamy ulubione składniki na pizzę tu były robione dwa rodzaje salami, drobno pocięta cebula i dwie kulki sera mozzarella pokrojone w cienkie plastry. Zaczynamy zwijać bardziej szeroką stronę blatu aż do paska który pozostał nie przesmarowany sosem. Kleimy brzegi (i tak coś wypłynie ale po co pomagać), smarujemy rozbełtanym jajkiem i do nagrzanego piekarnika do 240 stopni C. na 30min.

Teraz level hard, własne ciasto i 80cm długości rulon.

Potrzebujemy:

  • 0.5kg mąki uniwersalnej
  • pół kostki świeżych drożdży
  • 2 łyżeczki cukru
  • 1 łyżeczka soli
  • 1 kubek letniej wody

Drożdże rozpuszczamy w letniej wodzie i dodajemy cukier i sól. Gdy zaczną „pracować” i na powierzchni wody zacznie pojawiać się pianka wylewamy do miski z mąką i gnieciemy aż dostaniemy piękne sprężyste ciasto które nie będzie się lepić do rąk.

Bierzemy odpowiedni duży arkusz papieru do pieczenia (u mnie to 80cm) i lekko go natłuszczamy olejem. Kładziemy ciasto i rozwałkujemy je na prostokąt o odpowiednich dla nas rozmiarów. Reszta jak wcześniej, smarujemy pastą pomidorową, kładziemy składniki, tu było bogato, 2 rodzaje salami, plastry boczku, cebula, oliwki, mozzarella, pleśniowy, cheddar i papryczki jalapeno. Zwijamy, zaklejamy, lekko nacinamy wierzch i smarujemy rozbełtanym jajkiem. DO piekarnika na 30 min. Prawie tak samo imponujące jak pizza z ziti i kulkami mięsnymi. Spokojnie nakarmi 7 osób i zostanie na śniadanie.

80cm stromboli zrobione z ciasta zagnieconego ręcznie z świeżymi drożdżami

80cm stromboli zrobione z ciasta zagnieconego ręcznie z świeżymi drożdżami